Berichten

Geplaatst op

Beste Casino ohne Limit 2026: Entdecke die besten Spiele und Features für hohe Einsätze



In der Welt der Online-Casinos gibt es unzählige Möglichkeiten, hohe Einsätze zu platzieren und spannende Spiele zu genießen. Casinos ohne Limit haben sich als besonders attraktiv erwiesen, da sie Spielern die Freiheit bieten, so viel zu setzen, wie sie möchten, ohne Einschränkungen. Wer die besten Optionen sucht, findet unter anderem das beste online casino ohne limit deutschland , das sich durch seine attraktiven Spiele, unglaubliche Bonusangebote und schnelle Auszahlungen auszeichnet.

A clear starting point for casino

Die Auswahl des richtigen Online-Casinos kann eine Herausforderung sein, insbesondere wenn es um High-Stakes-Spiele geht. Ein gutes Casino ohne Einsatzlimits ermöglicht es Spielern, ihre Strategiespielweise zu wählen, ohne von Restriktionen behindert zu werden. Diese Casinos bieten oft eine breite Palette von Spielen, darunter Slots, Tischspiele und Live-Dealer-Optionen. Für Spieler, die auf der Suche nach einem aufregenden Erlebnis sind, bieten diese Plattformen innovative Features und attraktive Promotions.

Darüber hinaus sind die besten Online-Casinos 2026 so gestaltet, dass sie sowohl neuen als auch erfahrenen Spielern ein nahtloses Spielerlebnis bieten. Die Benutzeroberflächen sind optimiert, um das Navigieren durch Spiele und Bonusangebote so einfach wie möglich zu gestalten, was das Spielerlebnis erheblich verbessert.

Wie man in ein Casino ohne Limit einsteigt

Der Einstieg in die Welt der Casinos ohne Limit ist einfach. Hier sind einige Schritte, die Sie befolgen können, um schnell und sicher zu spielen:

  1. Konto erstellen: Besuchen Sie die Website des Casinos und registrieren Sie sich, indem Sie Ihre persönlichen Daten eingeben.
  2. Identität verifizieren: Überprüfen Sie Ihre Identität, um sicherzustellen, dass alles korrekt und sicher ist.
  3. Einzahlung tätigen: Wählen Sie eine Zahlungsmethode und tätigen Sie Ihre erste Einzahlung, um mit dem Spielen zu beginnen.
  4. Spiele auswählen: Durchsuchen Sie die Spielebibliothek und wählen Sie die Spiele aus, die Ihnen am meisten Spaß machen.
  5. Spielen und genießen: Platzieren Sie Ihre Einsätze und genießen Sie das Spiel!
  • Schnelle Registrierung für einen sofortigen Zugang.
  • Hohe Sicherheitsstandards durch Identitätsprüfung.
  • Vielfältige Zahlungsmethoden für maximale Flexibilität.

Praktische Details für Casinos ohne Limit

Wenn Sie sich für ein Casino ohne Limit entscheiden, profitieren Sie von vielen praktischen Details, die das Spielerlebnis verbessern. Diese Casinos bieten in der Regel eine Vielzahl von Zahlungsmethoden, darunter Kreditkarten, E-Wallets und Kryptowährungen, um eine schnelle und sichere Abwicklung von Einzahlungen und Auszahlungen zu gewährleisten.

Ein weiterer Vorteil sind die attraktiven Bonusangebote. Casinos bieten häufig Willkommensboni, die Ihnen helfen, mehr Geld zum Spielen zu erhalten. Beispielsweise bietet das Casino SpinSamurai einen Willkommensbonus von bis zu 3.300 € und 150 Freispiele, während Playmojo bis zu 5.000 € und 300 Freispiele bereitstellt. Solche Angebote können das Spielgefühl erheblich steigern und Ihnen die Möglichkeit geben, größere Gewinne zu erzielen.

  • Einfache und sichere Einzahlungsmöglichkeiten.
  • Attraktive Willkommensboni und laufende Promotions.
  • Zugänglichkeit auf mobilen Geräten für flexibles Spielen.

Die Vielzahl an verfügbaren Spielen – von klassischen Slots bis hin zu Live-Dealer-Spielen – sorgt dafür, dass für jeden Spielertyp etwas dabei ist. Zusammen mit den hohen Einsatzlimits ermöglicht dies ein aufregendes und gewinnbringendes Spielen.

Key benefits

Die Auswahl eines Casinos ohne Einsatzlimits bringt zahlreiche Vorteile mit sich, die das Echtgeldspiel sowohl für Gelegenheits- als auch für High-Stakes-Spieler attraktiv machen. Diese Casinos bieten nicht nur eine Vielzahl von Spielen, sondern auch innovative Features, die das Spielerlebnis erheblich steigern.

  • Keine Einsatzlimits: Spielen, ohne sich an Einschränkungen halten zu müssen.
  • Vielfältige Spieloptionen: Von Slots über Tischspiele bis hin zu Live-Casinos.
  • Schnelle Auszahlungen: Gewinne werden zügig und sicher auf Ihr Konto überwiesen.
  • Attraktive Bonusangebote: Hohe Willkommensboni und regelmäßige Promotions.

Diese Vorteile tragen dazu bei, dass Spieler eine aufregende und potenziell lukrative Erfahrung in der Welt der Online-Casinos genießen können.

Vertrauen und Sicherheit

Als Spieler ist es entscheidend, in einem Casino zu spielen, dem Sie vertrauen können. Die besten Casinos ohne Limit sind in der Regel von bekannten Glücksspielbehörden lizenziert und reguliert, was bedeutet, dass sie strengen Sicherheitsstandards entsprechen. Diese Lizenzen bieten Ihnen die Gewissheit, dass das Casino fair und transparent agiert.

Darüber hinaus investieren seriöse Casinos in moderne Sicherheitstechnologien, um Ihre persönlichen und finanziellen Informationen zu schützen. Verschlüsselungstechnologien und sichere Zahlungsmethoden sind Standard, was bedeutet, dass Sie sich beim Spielen entspannen können, ohne sich um Betrug oder Datensicherheit sorgen zu müssen.

Warum Casinos ohne Limit wählen?

Die Entscheidung für ein Casino ohne Limit kann Ihre Spielerfahrung erheblich verbessern. Sie profitieren nicht nur von der Freiheit, höhere Einsätze zu platzieren, sondern auch von einer Vielzahl von Spielen und lukrativen Bonusangeboten. Während die Welt der Online-Casinos weiterhin wächst, ist es wichtig, eine Plattform zu wählen, die Ihren Bedürfnissen als Spieler gerecht wird.

Abschließend lässt sich sagen, dass Casinos ohne Limit eine hervorragende Wahl für alle sind, die ein aufregendes und flexibles Spielerlebnis suchen. Nutzen Sie die Vorteile, die diese Casinos bieten, und genießen Sie die Reise in die Welt des Online-Glücksspiels im Jahr 2026.

Geplaatst op

Coronavirus disease 2019

COVID-19 is a contagious disease caused by the coronavirus SARS-CoV-2. In January 2020, the disease spread worldwide, resulting in the COVID-19 pandemic.

The symptoms of COVID‑19 can vary but often include fever,[7] fatigue, cough, breathing difficulties, loss of smell, and loss of taste.[8][9][10] Symptoms may begin one to fourteen days after exposure to the virus. At least a third of people who are infected do not develop noticeable symptoms.[11][12] Of those who develop symptoms noticeable enough to be classified as patients, most (81%) develop mild to moderate symptoms (up to mild pneumonia), while 14% develop severe symptoms (dyspnea, hypoxia, or more than 50% lung involvement on imaging), and 5% develop critical symptoms (respiratory failure, shock, or multiorgan dysfunction).[13] Older people have a higher risk of developing severe symptoms. Some complications result in death. Some people continue to experience a range of effects (long COVID) for months or years after infection, and damage to organs has been observed.[14] Multi-year studies on the long-term effects are ongoing.[15]

COVID‑19 transmission occurs when infectious particles are breathed in or come into contact with the eyes, nose, or mouth. The risk is highest when people are in close proximity, but small airborne particles containing the virus can remain suspended in the air and travel over longer distances, particularly indoors. Transmission can also occur when people touch their eyes, nose, or mouth after touching surfaces or objects that have been contaminated by the virus. People remain contagious for up to 20 days and can spread the virus even if they do not develop symptoms.[16]

Testing methods for COVID-19 to detect the virus’s nucleic acid include real-time reverse transcription polymerase chain reaction (RT‑PCR),[17][18] transcription-mediated amplification,[17][18][19] and reverse transcription loop-mediated isothermal amplification (RT‑LAMP)[17][18] from a nasopharyngeal swab.[20]

Several COVID-19 vaccines have been approved and distributed in various countries, many of which have initiated mass vaccination campaigns. Other preventive measures include physical or social distancing, quarantining, ventilation of indoor spaces, use of face masks or coverings in public, covering coughs and sneezes, hand washing, and keeping unwashed hands away from the face. While drugs have been developed to inhibit the virus, the primary treatment is still symptomatic, managing the disease through supportive care, isolation, and experimental measures.

Geplaatst op

Openingstoespraak bij expositie ‘Spectrum van ruimte en licht’ Catharinakapel 2025

Openingstoespraak door Marijke Licher

WELKOM allemaal, Wat fijn dat jullie hier allemaal zijn. Heel bijzonder ook omdat het werk van Alja Cousin maar zelden ze zien is en hier zo mooi tot z’n recht komt! Het is een eer voor mij om hier te staan en deze expositie ‘Spectrum van ruimte en licht’ te mogen openen. En een unieke kans om haar oeuvre en talenten uit te lichten en te kunnen vertellen dat Alja een sleutelpositie heeft ingenomen in mijn leven. Ze heeft mijn venster geopend naar de kunst. Als docent mijn voorbeeld, als kunstenaar een grote inspiratiebron en nog steeds mijn bijzondere en intrigerende vriendin voor het leven. Velen kennen Alja vooral als docent bij ’t Klooster waar zij jarenlang les heeft gegeven, maar alle overige tijd was ze te vinden in haar mooie lichte atelier, waar zij als een alchemist kleuren mengde om het licht te kunnen vangen op het schilderdoek.

Vandaag is ze hier niet bij, dat is echt een beetje te veel, zij geniet nu van de rust en ruimte in haar atelier. Maar ik denk dat ze verrast zou zijn dat jullie er allemaal wel zijn!

Alja wilde altijd schilder worden, als kind al. Ze leerde de basis op de Rijksacademie in Amsterdam en ontwikkelde zich tot een getalenteerd schilder, verdiepte zich in nieuwe kunststromingen en onderzocht alle mogelijkheden van verf en compositie. Dat is ook te zien aan haar enorme productie en collectie. Boeken vol schetsen, haar atelier vol kleurige pigmenten en in elke hoek van het huis grote en kleine schilderijen.

Nu, op haar 91e , bestudeert ze nog steeds de schilderijen in kunstboeken of gaat ze helemaal op in een vol schetsboek. En soms pakt ze een kwast ter hand, zo gewoon, zo vanzelfsprekend. Vol concentratie doopt ze die dan in haar thee en zoekt ze in een van haar schetsboeken naar een plekje waar mogelijk nog iets zou kunnen gebeuren. Ik verdenk haar ervan dat ze nog steeds weet hoe ze door haar schilderijen kan blijven dwalen. Haar uitzicht is nu de gekleurde binnenwereld, en de ruimte die ze ervaart in de dagen samen met Gert in haar atelier.

Haar verhaal gaat ver terug. Dat is ook niet zo gek als je in 1934 geboren bent. Vanuit Amsterdam lokte liefde haar in de jaren 60 naar Harderwijk en tekende ze de contouren voor kunstbeoefening in deze stad. Ze bleek een pionier. Eenmaal hier klom ze, jong en onverschrokken, samen met andere kunstenaars op de barricades voor de kunst. Ze kraakten een boerderij, een broedplaats waar de deur openstond om kunst te komen maken. Zo was Alja in 1972 een van de oprichters van het Kreatief Sentrum. Dit groeide, na huisvestiging op het Kloosterplein, in de jaren 80 steeds verder uit,. Portret en model, aquarel, olieverf, grafiek en themaweekenden, alles was mogelijk. Een inspirator ‘pur sang’ , die zo vanzelfsprekend haar passie kon overbrengen op anderen.

Elke week had deze docent een model nodig, en zo belandde ik in 1979 bij haar op een stoel in de Boerderij met minstens 32 starende ogen op mij gericht. Als tegenprestatie mocht ik ook een keer meetekenen. Ik vond haar prachtig sterk en overtuigend, dus het werd een ja. Zij leerde mij kijken, echt kijken, intens waarnemen, opgaan in concentratie, tekenen. Ze leerde mij de essentie van ver-beelding en hoe er op het doek de mooiste dingen gebeuren, juist die je niet voorziet. Pure magie. Dat er licht en kleur is en ruimte. Dat bracht mij uiteindelijk naar de kunstacademie. Ik was niet de enige. In al die jaren lesgegeven heeft ze iedereen betoverd. Ik zie hier anderen die, net als ik, ooit zijn begonnen bij Alja en nooit meer zijn gestopt met kunst maken. Niemand wilde bij haar weg. Dat is een enorme verdienste ! Ik bewonder de kunstenaar Alja, haar autonomie en vrije geest. Met haar oog voor detail, haar beschouwende blik en haar werkwijze liet ze zien hoe je in dialoog kunt gaan met je cursisten over kunst. Ze heeft een eigen didactiek ontwikkeld, bedacht aansprekende thema’s voor o.a. de academiegroepen, en legde vanzelfsprekend verbindingen naar andere kunstdisciplines zoals moderne dans en muziek. De scherpe analyse van haar eigen werk paste ze ook met humor toe in de lessen. Ik had het voorrecht om schildergroepen van haar over te nemen en ook zeker 10 jaar samen met Alja les mogen geven, ik heb veel van haar geleerd. Door al de jaren heen groeide tussen ons een diepe vriendschap en nog steeds zie ik licht in haar ogen bij elke ontmoeting. En nu deze expositie: Spectrum van ruimte en licht. Alja heeft hier in de kapel vaker geexposeerd, ook met haar kunstenaarsgroep Tragant, Werken uit verschillende periodes hebben aan deze muren gehangen. En nu is hier tot begin januari een selectie uit haar levenswerk te zien, uniek en bijzonder !

Hoe passend dat haar schilderijen nu hier hangen. Het spectrum van licht en ruimte, speelt zowel in deze ruimte als in het werk van Alja een grote rol. Ze schilderde al heel lang abstract maar haar grote lichte atelier en de ontdekking dat ze met pigmenten en ei zelf haar verf kon maken: deze complexe oude schildertechniek tempera veranderde alles. De menging van de kleuren, de huid van het schilderij en ook de thematiek. Daarmee wist ze nog meer haar eigen werelden te scheppen.

Vooral haar series werken, geinspireerd op haar studiereis naar Japan, vallen op door de beleving van ruimte en de intensiteit van kleur. Ze bezocht tempels in Japan en daarover vertelde ze: ‘Ruimte en licht, daar ben ik mee bezig. In het donker is de uitsparing van het raam zo fascinerend, zo mooi. Je kunt dingen van verschillende kanten bekijken. Er is niet één beeld, éen waarheid, er zijn altijd meerdere gezichtspunten, verschillende blikvelden naast elkaar. ‘Er is een binnenwereld en een buitenwereld.’ Dit vertelt ze in de film: ‘Verliefd op tempera’. Deze korte film, een kunstenaarsportret van Alja Cousin uit 2004, wordt vandaag ook getoond en is gemaakt door Joke Zandstra.

De Japanse titels van de werken vertellen ook over die subtiele vermenging van sferen. Ze maakte duizenden kleine kleurpotloodstudies, deze schetsboekjes tonen een gepassioneerd onderzoek van de kunstenaar naar compositie en beeldtaal. Met een paar beeldende basis-elementen als uitgangspunt kon tijdens het schilderen de meeste energie en aandacht gaan naar de werking van de kleuren, de ervaring, een lichtschijnsel in de ruimte. Deze verschuivingen tussen binnen en buiten verbeelden ook iets uit de innerlijke ruimte, de vensters en ervaringen van Alja zelf: ‘Je moet kunnen luisteren naar je schilderij, anders laat je heel veel mooie dingen liggen, het toeval, de interactie, daar moet je op werken’. Ze voelde het resoneren, omdat het haar als schetsje al aansprak.

Alja wilde schilder worden, als we hier om ons heen kijken naar deze selectie uit Alja’s oeuvre, kunnen we zien en ervaren dat dat volledig gelukt is. En met deze expositie willen we jullie ook verleiden tot een mooi kunstwerk aan jouw muur van een gepassioneerd kunstenares die kunst in Harderwijk op de kaart heeft gezet.

En Alja? … zij geniet nog elke dag van het licht in haar atelier. Dank voor jullie aandacht! Speciaal worden bedankt:
De expositiecommissie voor het inrichten van de tentoonstelling: Marjolein Daemen en Tjitske Wolthuis
Jan Dekker en Tjitske Wolthuis voor de selectie van de werken
Jan Dekker : titel expositie en tekst op uitnodiging
Gert Kok voor de verzamelde werken in de catalogus
Joke Zandstra voor de korte film
Anneke van der Nol voor de mailing aan genodigden
Dany Kok voor het printen van de kaartjes
Irko Bakker voor het transport

Geplaatst op

Expositie Catharinakapel 2025

Opening 8 November 2025

Spectrum van Ruimte & Licht

Spectrum van Ruimte & Licht toont fases uit het ouvre van Alja, waarin ruimte en licht een voortdurende dialoog aangaan.

Naast de deur van haar atelier hing jarenlang een citaat van Italo Calvino:

“Aangezien er wereld is aan deze kant van het raam en aan die andere kant, is het ‘ik’misschien niets anders dan het raam waardoor de ene wereld naar de andere kijkt.”

Dat beeld van het raam “als grens en verbinding” vormt de kern van Cousins kunstenaarschap.

Opening

De tentoonstelling wordt feestelijk geopend op

zaterdag 8 november om 16.00 uur

door Marijke Licher, voormalig directeur van Cultuurkust.

Geplaatst op

Geert Zomer – Het licht van de meester

  1. Voor Alja

Allereerst is er een kip; een kip die een ei legt.
Je breekt de schaal en vangt de dooier op een bord.
Zo is er een zon ontstaan.

Schenk er wat bier, wijn of water bij en drie druppels olie.
Dan meng je het met kleur in de vorm van pigment. Magenta, kobalt, purper, violet, roze, groen, het oranje van een wilde brand, oker, citroengeel of het gewoonste blauw van het land.
Voeg vervolgens een scheutje magie en een lepeltje licht toe.

Dan is er een hand, een meesterhand. De hand van een vrouw, de hand van een mystica, de hand van een meisje; een minnekind.
Een hand die alles omvat wat is doorleefd, doordacht, doorvoeld en doormind.
Zelden heeft de hand van een meester het licht zo geraakt.

Stel je een symfonie voor, uitgevoerd door een denkbeeldig orkest in een kathedraal van louter kleur, een imaginair stelsel van lijnen en vlakken. Muren waarover het licht schijnt staan weerloos te wachten op verf.
Laat schaduwen ontstaan, zet ramen open. Stel je een ruimte voor waarin stralen binnenkomen, vallen, opstaan en weer gaan, binnenkomen, vallen, opstaan en weer gaan, binnenkomen, vallen, opstaan en weer gaan tot het donker is, je slaapt, en in je dromen dit lichtspel verdergaat.

Stel je bloemen voor, een hele weide vol met bloemen en bomen waarin de wind golvende en wiegende bewegingen veroorzaakt, ze transformeert tot huidcontact en ze laat verdwijnen in je ogen.

Ooit zag je de hemel, een hemel vol rozen in het helderste licht ooit aanschouwd. Ooit zag je God en zag je door Zijn blik de mensen. Mensen alleen, blije mensen, verdrietige mensen, boze mensen, angstige mensen. Je zag mensen die voluit wilden leven. Mensen die verder wilden kijken dan zij konden zien, het ongrijpbare gestalte wilden geven.

Soms nam je er eentje bij z’n hand. Dan zei je: ‘Kijk, jongen, daar is het licht en daar beweegt en kleurt een vormenspel. Kijk maar. Zie. Ontdoe jezelf van valse geschriften en schilder maar. Ja, schilder maar. Maar je mag ook tekenen en je mag zelfs helemaal niets.’

En je leidde hem met zachte hand naar zachter, scherper, puntiger, hoekiger, fijner, volmaakter. Soms vroeg hij om jouw potlood en dat gaf je hem. Soms vroeg hij om je kwast maar die hield je voor jezelf. Er zijn dingen die je nu eenmaal voor jezelf dient te houden. Laat hem maar gaan, dacht je soms, laat hem in Godsnaam maar gaan. Maar hij ging niet, hij bleef. Tot er in hem een beeld ontstond, een beeld zonder schaduw, alleen van licht, bijna vormloos. En hij ging.

En hele volksstammen gingen mee. Ze pakten krijt, verf, potlood en papier en zij schetsten. Ja, zij schetsten omdat zij gewone mensen zijn, geleid door de hand van de meester. En sommigen wilden meer.

Zij wezen naar daken en zeiden: ‘Daar valt het licht.’ Ze wezen naar bomen en zeiden: ‘Daar waait het.’ Ze wezen naar vensters en zeiden: ‘Daar is het helder’ en ze keken nog beter, vaker en meer. Zij keken door vensters en zagen het licht in de bomen en over de akkers vloeien en zij wisten, ja, zij wisten, daar is het licht, het licht dat ooit de meester toebehoorde en nu ons allemaal.

Ja, in het huis van de meester staan de deuren wijd open.
Naar de tuin. Naar de straat. Naar de kleuren, de vormen, de mensen.
Daar waar het huis van de meester grenst aan de tuin, geuren haar kruiden, staan haar boeken, kleurt het pigment van talloze bloemen haar doeken en waait de wind waar de wind wil gaan.

Geert Zomer, 27 augustus 2017
Ter gelegenheid van de overzichtstentoonstelling van Alja Cousin.

Geplaatst op

Jan Dekker – Schilderes in dienst van kleur

Schilderijen van Alja Cousin in “Cultuurkust”    sept.2017.

schilderes in dienst  van kleur

Als je grootvader Eduard Cousin meubelmaker en architekt was in Nijmegen?

Als je roeitochten  maakte  met je vader Jules Cousin, die ook beeldend kunstenaar was , over de Amstel en het Gein?  En die  je leerde kijken? Als je van jongs af aan door een gaatje in de blindering achter  het raam van de balletstudio van Sonia Gaskell stond te kijken naar de bewegingen van dansers zoals Rudi van Dantzig en Hans van Manen ? Als je dan ook nog naar de Academie naast het Rijksmuseum in Amsterdam ging?

Dan moet dit alles toch wel de opmaat zijn geweest  naar een bestaan en leven als schilderes.

Het oeuvre van Alja Cousin bestaat uit 220 gecatalogiseerde schilderijen die opgeslagen staan in stellingen in haar woonkamer plus een 100-tal schilderij-formaten en studies , kleiner dan 30 x 30 cm  en vele honderden tekeningen, etsen en  aquarellen in ladenkasten in haar lichte en ruime atelier , die nog gecatalogiseerd moeten worden. Daarnaast zijn er de vele tientallen kleine kleurpotlood tekeningetjes van circa 5 x 5 cm, die dienen als icoontjes in haar documentatie  kaartenbak, als rubricering van haar schilderijen.

Prachtige werkjes , om verliefd op te worden.

De 220 schilderijen, die meestal in series van 1 t/m 5 doeken of maximaal van 1 t/m 26 doeken zijn gemaakt , kun je onder verdelen in een vijftal perioden.

Ten eerste zijn er de portretten en landschappen uit de 50-er jaren.Gevolgd door de materie panelen en schilderijen uit de 60-er jaren van de vorige eeuw. In de jaren ’70 ontstonden de etsen en de aquarellen. Vervolgens de olieverf en acrylverf schilderijen van eind 70-er jaren en uit  het begin van de 80-er jaren. En ten vijfde , vanaf 1986 , na het in gebruik nemen van de grote, transparante  atelierruimte als aanbouw achter het woonhuis , de schilderijen met door haar zelf gemaakte ei temperaverf. Een verfsoort die veel meer licht toelaat, verdraagt en zelfs vraagt dan acryl-en olieverf.

Over de schilderijen met temperaverf van Alja in het bijzonder wil ik vandaag graag spreken tot jullie.        Wat is daar over te vertellen ?

In een 4 tal kernbegrippen ? Ik wil  het met jullie hebben over :

  1. Grijs.
  2. Kleur.
  3. Titels en thema’s van  licht en ruimte.
  4. De opmerkzame blik van de kijker.

1. Grijs.

In het atelier van Alja stond een grijs studiedoekje van 20 x 20 cm. Ervoor een verticaal doormidden gebroken theekopje. Ook grijs. Twee keer bol en hol bijeen.

In het schilderijtje is een cirkel met twee “taartpunten” in twee verschillende grijstinten. De één lichter van toon dan de ander. Alléén als je als kijker van links naar rechts loopt en er voldoende daglicht is , zie je “bol” veranderen in “hol”. Het  is “kijktaal”. “Schildertaal”. Géén “denktaal”. Bol en hol zijn géén twee kanten van één medaille. Dat wil zeggen : bij het gebroken kopje wel. In het schilderen is er géén dualiteit.Op het schilderdoekje zijn ze samen één. Ze staan als studiemateriaal in één van de vier vitrines opgesteld, hier in “Cultuurkust”.

Veel doeken van Alja laten delen  met  een vergrijzing van kleur zien, vaak in combinatie met vlakgedeeltes van sterkere kleurwaarden. Het maakt de ruimtewerking  nog meer ervaarbaar als “nabij” en tegelijkertijd “dieper en meer veraf”. De ervaring van een soort “Heimweh”in het hart  en een “Fern-weh” naar de verre wereld als twee polen van ruimtewerking. Je ziet in haar schilderijen géén lineair verdwijnperspectief richting  horizon , zoals in de Renaissance uitgevonden en meetkundig berekend werd.En dat  zo langzamer-  hand een misplaatst concept  is geworden om naar de wereld te kijken. Haar werken bieden meer een perspectief op stilte, ruimte en atmosfeer zoals in  de Chinese landschappen vanaf de 10e eeuw op haar hoogtepunt ,waarin het centrale thema het bewustzijn van de staat van “niet-ik” zijn verbeeld werd.

 

2.Kleur.

Hoe minder vormen je in een schilderij hebt, hoe belangrijker kleur wordt. Monochromie is misschien interessant, maar je hebt op z’n minst twee kleuren nodig om “de tango te kunnen dansen”. Dat is bij kleur zeker het geval.

De tot stand koming van kleurvelden ligt niet bij een proces in een lichtbron. Hoewel dit wel een voorwaarde is voor zuivere waarneming. Kleur is iets fysieks en psychisch in een non-dualiteit en  ontstaat door het verschil tussen licht en donker, in de wereld én in het oog ,zoals Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832) waarnam.Hij zag dat er alleen kleuren te zien zijn aan de randen van wit licht.Waar donkerte het licht onderbreekt.

In vroegere tijden werd  KLEUR nogal eens in een kwaad daglicht gesteld. Het werd gerelateerd aan vulgariteit, aan banale, carnavaleske  volks feesten, aan het infantiele, aan pathologie.Men leze er het uitermate  lezenswaardige Engelstalige boekje “Chromophobia” ( =Angst voor kleur) op na van David Batchelor ,beeldend kunstenaar in London en broer van de athëistische boeddhist Stephen Batchelor.

Hoofdzakelijk werden deze negatieve connotaties veroorzaakt door denkcon-cepten uit onwetendheid en vooroordelen over kleur, maar meer nog door de voort durende ongrijpbaarheid voor  begripsbepaling van het fenomeen kleur.

Na het aanschouwen van de schilderijen van Alja Cousin hoef je je over deze bovenstaande negatieve opsomming echter niet meer druk te maken. Haar werken zijn  in staat om van iedere kijker een echte “Chromofiel” te maken. (“Een liefhebber van kleur”) . [**]

**  "Chromophobia"- David Batchelor- Reaktion Books- 2014.

 

De vaardigheid om grote kleurvlakken ei tempera verf aan te brengen is Alja niet zomaar in de schoot geworpen. De meeste kunstenaars brengen kleurlagen met de temperaverf aan door oneindig veel arceringsstreepjes naast elkaar te trekken.

Tempera is de voorloper van olieverf en van recentere  chemisch ontwikkelde verfsoorten.Tempera  is vooral bekend van Romeinse fresco’s en Byzantijnse ikonen.Het Latijnse woord: “temperare”  betekent “mengen”. Droge poedervormige pigmenten worden vermengd met eidooiers ,lijnolie en dammarvernis tot temperaverf. Een waterige en oliehoudende verfsubstantie voor hoge licht-echtheid van kleur en een halfmatte , transparante kleur reflectie.

De basis voor het in lagen aanbrengen van vloeibare kleurvelden in tempera door Alja , is terug te brengen tot  de in het eind van de 70-er jaren ontstane aquarellen.

Een techniek van nat-in-nat werken die zij ontwikkelde toen haar  zonen Irko en Kirian nog klein waren.Haar werkruimte bestond in die tijd  uit een huiskamer-tafel. Ze zag in dat VORM op zich niet bestaat, maar UIT kleur op te bouwen is.

Haar  inzicht was de prematuur van kleur boven vorm en maat.

Alja maakte aan het  eind van de 70-er jaren  geen “droge borstel” aquarellen op droog papier , maar ze schilderde “nat-in-nat” , met plassen aquarelverf op nat papier. Ver voorbij het “anything-goes”-principe, maar het medium aquarel verder brengend door vorm uit kleur te laten ontstaan.

Zó tonen alle  schilderijen van Alja dat kijkwaarneming alleen maar waar is, wanneer die van moment tot moment aandachtig en met opmerkzaamheid ervaren kan worden , eerst door haarzelf bij het maken  en  nu door de kijker naar een schilderij uit  haar handen.

 

3. Titels en de thema’s : licht en ruimte.

In de eerste twee alinea’s van de catalogus “Ruimtes” van uitgeverij  Flevodruk  bij gelegenheid van een expositie van Alja’s schilderijen in 2004 , vind je  hel-dere omschrijvingen van de thema’s die Alja’s kunstwerken belichamen : licht en ruimte . Het daar bijbehorende motto van de schrijver Italo Calvino uit die catalogus wil ik u echter niet onthouden.  Het stond jarenlang geschreven naast de naar buitendraaiende achterdeur van  haar atelier.

” Aangezien er wereld is aan deze kant van het  raam en aan die kant , is het “ik”  misschien niets anders dan het raam waardoor de ene wereld naar de andere wereld kijkt”.

De titels van Alja’s schilderijen lijken op het eerste gezicht kryptisch met namen  als : Ma-Do[spreek: Maddo] , Soto , I-nai  en  Akari , Sho-Zo en Nâ-Ka. [spreek uit:Nak-kaa]

Eén van de studiereizen van Alja met  Gert Kok ging  naar Japan. Japanse tempels toonden haar de ruimtewerking , waarnaar ze al lange tijd op zoek was.

De titels zijn Japanse woorden voor ruimtelijke verhoudingen. Ma(d)-Do = venster. Soto= buiten. I-nai = binnen / in huis. Akari = licht . Sho-Zo = variaties van  binnen  en buiten. Nâ-Ka tot slot betekent : middenin een  ver- houdingsrichting. Ook betekent het : in zich zelf gekeerd.Géén verschil tussen binnen & buiten.

Titels als Juxta (latijn voor : tegenover ) , Spiegel, Nest , Komrand en Ladder-nest mogen min of meer voor zich zelf spreken.

Zoals bij ikonen is  in Alja’s werk het verdwijnpunt niet in de verte op de horizon gelegd, maar in de  beschouwer met als doel het ontwikkelen en onderhouden van  een opmerkzame en contemplatieve blik.

Een geheel ander aspect in het werk van Alja is , dat er vaak  een klein wit vierkantje, een rood driehoekje  of  een gele stip op voorkomt. En  andere kleine kleuraccenten met een functie.

Een schilder uit de Haagse School, Jan Henderik Weissenbruch (1822-1880 ) ,

maker van prachtig geschilderde stadsgezichten en wolkenluchten bracht dit principe tot volle glorie in zijn werk. Altijd is er één klein, in het hoogste licht geschilderd , wit vlakje te zien. Het dient binnen de context van het schilderij om het contrast in licht met de overige kleuren op het doek op subtiele wijze te intensiveren.

Bij Alja zijn ze in een groter regenboog spectrum van kleur vaak aanwezig op haar doeken. Met eenzelfde functie.

 

4. De opmerkzame blik van de kijker.

Met een opmerkzame , of  meditatieve of contemplatieve blik raken we als kijker meer geïnteresseerd in de ervaring van de ware aard van de schilderijen van Alja Cousin.

Meer dan door het analyseren van de inhoud ervan. Opmerkzaamheid is een doordringende , diepgaande en grondige manier van kijken. Voor-en afkeuren tijdens het kijken dienen  opgemerkt te worden en inwendig benoemd  als “voorkeur”  of “afkeur”. Daarna is er  plaats voor werkelijk zien.

Wanneer concentratie en opmerkzaamheid zich goed ontwikkelen , van moment tot moment , ontvouwt het inzicht in haar werken zich als vanzelf. Het is een intuïtief weten en helder zien. Een vorm van geluk , dat door de dichter Rilke verwoord is , als : “een snelle winst van een naderend verlies”. Iets wat je niet kunt vasthouden.Een moment van bevrediging in  hart en geest , dat diepgaand is. Géén fantasie , geen dagelijkse kringloop van routine ervaringen uit het verleden. Maar de ervaring van puur , helder bewustzijn. Een diepe bron van liefdevolle  energie en inspiratie.

Amersfoort, zondag 27-8-2017.    Jan Dekker.

Geplaatst op

Geert Zomer: Het licht van de meester

Voorgedragen op 27 Augustus 2017 in aanwezigheid van Alja

Voor Alja

Het licht van de meester

Allereerst is er een kip; een kip die een ei legt.
Je breekt de schaal en vangt de dooier op een bord.
Zo is er een zon ontstaan.

Schenk er wat bier, wijn of water bij en drie druppels olie.
Dan meng je het met kleur in de vorm van pigment. Magenta, kobalt, purper, violet, roze, groen, het oranje van een wilde brand, oker, citroengeel of het gewoonste blauw van het land.
Voeg vervolgens een scheutje magie en een lepeltje licht toe.

Dan is er een hand, een meesterhand. De hand van een vrouw, de hand van een mystica, de hand van een meisje; een minnekind.
Een hand die alles omvat wat is doorleefd, doordacht, doorvoeld en doormind.
Zelden heeft de hand van een meester het licht zo geraakt.

Stel je een symfonie voor, uitgevoerd door een denkbeeldig orkest in een kathedraal van louter kleur, een imaginair stelsel van lijnen en vlakken. Muren waarover het licht schijnt staan weerloos te wachten op verf.
Laat schaduwen ontstaan, zet ramen open. Stel je een ruimte voor waarin stralen binnenkomen, vallen, opstaan en weer gaan, binnenkomen, vallen, opstaan en weer gaan, binnenkomen, vallen, opstaan en weer gaan tot het donker is, je slaapt, en in je dromen dit lichtspel verdergaat.

Stel je bloemen voor, een hele weide vol met bloemen en bomen waarin de wind golvende en wiegende bewegingen veroorzaakt, ze transformeert tot huidcontact en ze laat verdwijnen in je ogen.

Ooit zag je de hemel, een hemel vol rozen in het helderste licht ooit aanschouwd. Ooit zag je God en zag je door Zijn blik de mensen. Mensen alleen, blije mensen, verdrietige mensen, boze mensen, angstige mensen. Je zag mensen die voluit wilden leven. Mensen die verder wilden kijken dan zij konden zien, het ongrijpbare gestalte wilden geven.

Soms nam je er eentje bij z’n hand. Dan zei je: ‘Kijk, jongen, daar is het licht en daar beweegt en kleurt een vormenspel. Kijk maar. Zie. Ontdoe jezelf van valse geschriften en schilder maar. Ja, schilder maar. Maar je mag ook tekenen en je mag zelfs helemaal niets.’

En je leidde hem met zachte hand naar zachter, scherper, puntiger, hoekiger, fijner, volmaakter. Soms vroeg hij om jouw potlood en dat gaf je hem. Soms vroeg hij om je kwast maar die hield je voor jezelf. Er zijn dingen die je nu eenmaal voor jezelf dient te houden. Laat hem maar gaan, dacht je soms, laat hem in Godsnaam maar gaan. Maar hij ging niet, hij bleef. Tot er in hem een beeld ontstond, een beeld zonder schaduw, alleen van licht, bijna vormloos. En hij ging.

En hele volksstammen gingen mee. Ze pakten krijt, verf, potlood en papier en zij schetsten. Ja, zij schetsten omdat zij gewone mensen zijn, geleid door de hand van de meester. En sommigen wilden meer.

Zij wezen naar daken en zeiden: ‘Daar valt het licht.’ Ze wezen naar bomen en zeiden: ‘Daar waait het.’ Ze wezen naar vensters en zeiden: ‘Daar is het helder’ en ze keken nog beter, vaker en meer. Zij keken door vensters en zagen het licht in de bomen en over de akkers vloeien en zij wisten, ja, zij wisten, daar is het licht, het licht dat ooit de meester toebehoorde en nu ons allemaal.

Ja, in het huis van de meester staan de deuren wijd open.
Naar de tuin. Naar de straat. Naar de kleuren, de vormen, de mensen.
Daar waar het huis van de meester grenst aan de tuin, geuren haar kruiden, staan haar boeken, kleurt het pigment van talloze bloemen haar doeken en waait de wind waar de wind wil gaan.

Geert